Pedagog szkolny – dla Nauczyciela

22.09.2008

W związku z tym, że nasza szkoła w dalszym ciągu od II semestru 2007/2008 uczestniczy aktywnie w kampanii „STOP CYBERPRZEMOCY” zachęcam nauczycieli do zapoznania się i skorzystania z materiałów kampanii dostępnych na internetowej stronie: www.dzieckowsieci.pl

Ponadto pedagodzy szkolni wraz z nauczycielami informatyki przeprowadzą w naszej szkole zajęcia na godzinach wychowawczych poświęcone w/w zjawisku.

Mariola Strzoda


Kampania „Kocham. Nie biję”

04.09.2008

3 września 2008 ruszyła kampania „Kocham. Nie biję”, której celem jest przeciwdziałanie przemocy w rodzinie i ograniczanie jej skutków.

Realizacji tak sformułowanych celów ma sprzyjać podnoszenie społecznej wrażliwości na wszelkie przejawy przemocy pojawiającej się w najbliższym otoczeniu, a także promowanie wartości rodzinnych i obrazu współczesnej rodziny wolnej od przemocy.

Pozytywny przekaz, który zapewnią bilbordy i spoty telewizyjne przedstawiające znane osoby z dziećmi, ma promować obraz współczesnej rodziny wolnej od przemocy.

W inicjatywę, oprócz instytucji administracji publicznej, organizacji pozarządowej i mediów włączą się również przedstawiciele świata kultury, którzy w spotach telewizyjnych swoim wizerunkiem popierać będą założenia kampanii służącej przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.

Ponadto, jeden z planowanych elementów przedsięwzięcia stanowić będzie uruchomienie infolinii dla ofiar przemocy o numerze 0 801 109 801, która będzie obsługiwana przez pracowników Fundacji Krajowe Centrum Kompetencji.

Więcej informacji na stronie www.policja.pl i kochamniebije.pl

Organizator: Fundacja Krajowe Centrum Kompetencji, Komenda Główna Policji, Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji

Przemoc w szkole – definicje, charakterystyka i opis zjawiska

Złość to emocja (uczucie). Jest związana z mobilizacją energii i pojawia się zazwyczaj w sytuacjach, w których napotykamy na przeszkodę (szeroko rozumianą) w osiągnięciu ważnego dla nas celu. Przeżywają ją wszyscy i nie mamy wpływu na jej pojawienie się. Dlatego złoszczenie się nie jest samo w sobie ani złe, ani dobre. Możemy mieć natomiast wpływ na to, co robimy, gdy czujemy złość.

Agresję definiuje się najczęściej jako świadome, zamierzone działanie, mające na celu wyrządzenie komuś szeroko rozumianej szkody – fizycznej, psychicznej lub materialnej. Jej charakterystyczną cechą jest używanie przez kogoś siły fizycznej lub psychicznej wobec osoby o zbliżonych możliwościach, mającej zdolność skutecznej obrony. Agresja jest często, lecz nie zawsze, sposobem wyrażania złości. W szczególnych warunkach agresja może przeradzać się w przemoc.

Przemoc to wykorzystanie swojej przewagi nad drugim człowiekiem ( fizycznej, emocjonalnej, społecznej, duchowej). Mamy z nią do czynienia wówczas, gdy osoba słabsza (ofiara) poddana jest przez dłuższy czas negatywnym działaniom osoby lub grupy osób silniejszych (sprawcy przemocy).

Skutki przemocy

Prześladowanie i dokuczanie może dotyczyć każdego, niezależnie od jego wyglądu, umiejętności, zdolności czy sprawności fizycznej. Niektóre osoby mogą wyglądać lub zachowywać się tak, że inni częściej im dokuczają, jednak to nie one są za to odpowiedzialne.

Konsekwencje przemocy ponoszą wszyscy uczestnicy takich sytuacji. Ofiary przeżywają trudne emocje – poczucie poniżenia i upokorzenia, wstyd, lęk, rozpacz i smutek. Długofalowe skutki dla ofiar to obniżona samoocena i problemy społeczne – trudności w nawiązywaniu kontaktów, skłonność do izolacji.

Ofiary przemocy szkolnej bardzo rzadko mówią dorosłym o swoich problemach. Często mają doświadczenia bagatelizowania ich problemów przez dorosłych („przezywają cię – nie zwracaj na to uwagi”, „nie skarż”). Obawiają się też pogorszenia sytuacji, zemsty ze strony prześladowców. Ponadto przeszkadza im wstyd i poczucie winy – „kozioł ofiarny” jest przekonany, że wina tkwi w nim samym. Długotrwałe podleganie presji agresorów może prowadzić do zaburzeń somatycznych, często bardzo poważnych.

Dla sprawców przemocy konsekwencją jest utrwalanie się sposobu agresywnych zachowań, obniżanie się poczucia odpowiedzialności za własne działania, skłonność do zachowań aspołecznych, łatwe wchodzenie w konflikty z prawem.

Świadkowie przemocy, którzy nie potrafili się jej skutecznie przeciwstawić, często latami przechowują poczucie winy, niezadowolenie i pretensje do siebie, uczą się też bierności, bezradności i nie reagowania w trudnych sytuacjach.

Formy przemocy szkolnej to:

Bezpośrednia przemoc fizyczna – bicie, kopanie, plucie popychanie, szarpanie, wymuszanie pieniędzy, zabieranie przedmiotów, niszczenie własności, przezywanie, wyśmiewanie
Bezpośrednia przemoc słowna i niewerbalna – dokuczanie, przezywanie, wyśmiewanie, wyszydzanie, obrażanie, ośmieszanie, grożenie, rozpowszechnianie plotek i oszczerstw (również poprzez sms-y i internet), pokazywanie nieprzyzwoitych gestów
Pośrednie formy przemocy – namawianie innych do ataków fizycznych lub słownych, naznaczanie, wykluczanie i izolowanie z grupy

Czynniki ryzyka wystąpienia przemocy w szkole:

Można wymienić następujące grupy czynników ryzyka eskalacji przemocy w szkole:

1. Niewłaściwy system norm m.in.:

  • sprzeczność koncepcji wychowania i postępowania
  • normy preferujące użycie siły
  • nieprzestrzeganie norm przez osoby znaczące

2. Brak reakcji na zachowania agresywne m.in.:

  • brak reakcji na drobne wykroczenia typu wagary, spóźnienia, graffiti
  • brak reakcji ze strony nauczycieli na zachowania agresywne uczniów,
  • bagatelizowanie ich
  • konflikty długo pozostają nierozwiązane, brak skutecznej mediacji
    bierność świadków

3. Czynniki związane z organizacją nauczania m. in.:

  • nuda, brak zagospodarowania czasu
  • ograniczenie przestrzeni, zagęszczenie, hałas
  • brak możliwości relaksu i odprężenia (dla uczniów i nauczycieli)
  • mała ilość zajęć pozalekcyjnych zajęć pozalekcyjnych.

4. Czynniki związane z relacjami uczeń – nauczyciel – rodzic m. in.:

  • brak autentycznego kontaktu i dialogu miedzy uczniami, nauczycielami i rodzicami
  • wysoki poziom frustracji wśród nauczycieli

Zagrożenia dzieci w Internecie

Korzystanie z Internetu przez dzieci może wiązać się z następującymi kategoriami zagrożeń:

Kontakt z niebezpiecznymi treściami

Niebezpieczne treści zawierają materiały, które mogą mieć szkodliwy wpływ na rozwój i psychikę dziecka. Produkcja/tworzenie i dystrybucja niektórych materiałów o takim charakterze jest niezgodna z prawem, np. pornografia dziecięca, treści rasistowskie. Wiele z nich natomiast prezentowana jest w Sieci legalnie (brutalne sceny, przemoc, pornografia).

Pornografia dziecięca

Produkcja i rozpowszechnianie pornografii dziecięcej to globalny proceder przestępczy, którego ofiarami padają tysiące dzieci. Wyróżnia się dwa podstawowe zagrożenia związane ze zjawiskiem pornografii dziecięcej w Internecie: dzieci mogą być mimowolnym odbiorcą treści pornograficznych o takim charakterze albo też mogą zostać wykorzystane do filmów i zdjęć pornograficznych. Coraz częściej to właśnie same dzieci są dostawcami zdjęć o charakterze pornograficznym. Utrwalają je za pośrednictwem kamer internetowych czy aparatów cyfrowych pod wpływem manipulacji i gratyfikacji ze strony poznanych w Sieci osób dorosłych.

Uwodzenie dzieci online (grooming)

Uwodzenie dzieci za pośrednictwem Internetu to coraz częściej rejestrowane zjawisko. Często przedstawia się je obrazowo, jako efekt zmiany terenu działania pedofilów z przyszkolnych parków na środowisko Internetu. Serwisy umożliwiające komunikację online, czaty i komunikatory, umożliwiają sprawcom łatwe nawiązywanie kontaktu z potencjalnymi ofiarami i realizowanie strategii uwodzenia dziecka, prowadzącej w zamierzeniu do spotkania z nim w realnym świecie i kontaktów seksualnych.

Prostytucja dziecięca

Prostytucja dziecięca coraz częściej związana jest z telefonią komórkową czy Internetem. Zdarza się, że dzieci są manipulowane przez dorosłych i na ich polecenie świadczą usługi seksualne poza Internetem osobom poszukującym w Sieci nieletnich partnerów. Czasami dzieci same kontaktują się za pośrednictwem serwisów komunikacyjnych z dorosłymi i proponują im usługi seksualne w zamian za różnego rodzaju gratyfikacje. Fakt, że w takich przypadkach inicjatywa leży po stronie dziecka, w żaden sposób nie zwalnia dorosłego od odpowiedzialności.

Cyberbullying

Cyberbullying to zjawisko oczerniania, kompromitowania, wyszydzania, szantażowania dzieci i młodzieży przez rówieśników za pośrednictwem mediów elektronicznych.

Skala zagrożeń

Niebezpieczne kontakty za pośrednictwem Internetu
(Gemius, Fundacja Dzieci Niczyje, 2006, dzieci 12-17 lat, N=1779, rodzice N=687).
Ponad 90% dzieci korzysta z serwisów komunikacyjnych.
68% dzieci otrzymało propozycję spotkań od osób poznanych w Sieci.
44,6% dzieci korzysta z propozycji spotkań
Jedynie 23,6% dzieci informuje rodziców o spotkaniach z osobami poznanymi w Sieci.
Połowa dzieci spotyka się w pojedynkę.
28,4% rodziców nie dostrzega żadnych zagrożeń dla dzieci korzystających z Internetu!

Kontakt z niebezpiecznymi treściami

(Gemius, Fundacja Dzieci Niczyje, 2006, dzieci 12-17 lat, N=2559)
71% dzieci trafiło w Internecie na materiały pornograficzne (63% przypadkowo).
51% dzieci trafiło na materiały z brutalnymi scenami przemocy (61% przypadkowo).
28% dzieci trafiło na materiały propagujące przemoc i nietolerancję (74% przypadkowo).
Co czwarte dziecko deklaruje, że rodzice nigdy nie interesują się tym, w jaki sposób korzysta z Internetu.
Jedynie 10% dzieci deklaruje regularną opiekę rodziców podczas korzystania z Sieci.

Cyberbullying

(Gemius, Fundacja Dzieci Niczyje, 2007, dzieci 12-17 lat , N=891)
Co drugi młody człowiek (52%) miał do czynienia z przemocą werbalną w Internecie lub poprzez telefon komórkowy. 47% dzieci doświadczyło wulgarnego wyzywania; 21% – poniżania, ośmieszania i upokarzania; 16% straszenia i szantażowania.
29% deklaruje, że ktoś w Sieci podawał się za nie wbrew ich woli.
Ponad połowa (57%) osób w wieku 12-17 stała się przynajmniej raz obiektem zdjęć lub filmów wykonanych wbrew swojej woli.
14% dzieci zgłasza przypadki rozpowszechniania za pośrednictwem Internetu lub GSM kompromitujących je materiałów.

Procedura postępowania w przypadku łamania praw dziecka

 

Scenariusz lekcji wychowawczej – Tolerancja

 

Scenariusz lekcji wychowawczej – Asertywność

 

Scenariusz lekcji wychowawczej – Prawa Dziecka

 

Dodaj komentarz